αν εσύ ήσουν αλλιώς
αν εμείς ήμασταν αλλιώς
αν αυτοί ήταν αλλιώς...
αν ο ήλιος ανέτειλε στη δύση
αν το φεγγάρι ξεπρόβαλε τη μέρα
αν δεν γύριζε η γη...
αν δεν σε συναντούσα
αν δε με συναντούσες...
αν δεν συνέβαινε εκείνο
αν δεν συνέβαινε αυτό...
Όλα θα ΄ταν αλλιώς!
Ναι...όλα θα 'ταν αλλιώς...
Κάπως αλλιώς...
Εγώ δεν θα ήμουν εγώ!
Εσύ δεν θα ήσουν εσύ!
Αυτοί δεν θα ήταν αυτοί!
Τα ίδια χρώματα δεν θα 'χε η δύση
ούτε κι η ανατολή!
Το μαγνητικό φεγγάρι πάνω μας
δεν θα έλαμπε μες στο σκοτάδι!
'Αλλη θα ήταν κι η γη!
Τίποτα δεν θα είχε συμβεί!
Κι εμείς... δεν θα 'μασταν εμείς!
Δεν είμαι!
Δεν είσαι!
Δεν είναι!
Δεν είμαστε!
Αλλιώς!
Είμαστε αυτοί που είμαστε!
Είναι αυτοί που είναι!
Είναι αυτά που είναι!
Κι ο λόγος ακριβώς
που έτσι είναι όλα
κι όχι αλλιώς!
Είμαστε ό,τι είμαστε
κι αυτό δίνει μορφή,
δίνει νόημα
δίνει σε όλα ψυχή!
Όπως είμαστε ακριβώς!
Στη θέση τους όλα...
ο ήλιος, το φεγγάρι, η γη...
Ό,τι έχει συμβεί καλώς ή κακώς...
Αυτοί...αυτοί!
Εσύ...εσύ!
Εγώ...εγώ!
Εμείς...εμείς!
Αυτή είναι η πρόκληση!
Όλοι και όλα
στη θέση τους!
Όμως να κάνουμε τη διαφορά...
ΕΜΕΙΣ!
Το εγώ μου εγώ...
Το εσύ σου εσύ...
Μα το εγώ μας...
στην υπηρεσία, στη διάθεση
στην προστασία, στην υπεράσπιση
στων ευχών, των ονείρων, των προσευχών μας την εκπλήρωση
στη δικαίωση ...
του ΕΜΕΙΣ!
Γι' αυτό που είμαι...
Γι' αυτό που είσαι...
Γι' αυτό που είμαστε...
μαζί...
ΕΜΕΙΣ!
Εν τη ενώσει η ισχύς...
Ρομαντική Σχολή

0 comments:
Post a Comment