Loading...

(P)Emotionless - Chris. L

Με δαγκωσε αυτος ο μαυρος σκυλος
Μου μεταδωσε την ασθενια
Γεμιζοντας με πληγες που σταζουν μελι
Οταν ξαφνικα ηρθες εσυ
Σαν χελιδονι στη βροχη


Ελα και σβησε το αρωμα μου απ’το κορμι
Μπες στα αδυτα του μυαλου μου, κυνηγησε τισ φοβιες μου
Τα χειλη σου το μοναδικο κλειδι
Βγαλε με απ’τη δικια μου φυλακη
Ανεξητηλες πληγες επουλωσε
Μ’ενα σου αγκιγμα το κορμι να ριγησει
Οπως ποτε το μυαλο να λειτουργησει
Σκεψεις πονηρες και λευκες να εμπλακουν
Σωμα κ ψυχη να υποστουν δραματικες αλλαγες
Που κανεις δεν εχει φανταστει


Με μια σου ματια το σωμα να πυρποληθει
Με μια αγκαλια σου το κορμι να εξαϋλιστει
Μ’ενα σου φιλι η φωτια να αναπαυθει
Ενα απλο σ΄αγαπω που εχει απειρα ειπωθει
Δεν εχει το ιδιο νοημα σε μενα
Δεν εχει καταχρησθει
Μονο εσυ μπορεις να βαλεις τελος
Στην ανουσια μου ζωη


Αμυαλοι την αγαπη προσπαθησαν να εξηγησουν
Μα δεν γνωριζαν οτι λογια δεν υπαρχουν
Με φρασεις ο ανοητος προσπαθησα να την περιγραψω
Βουβά λόγια, άχρωμα χρώματα, άοσμες μυρωδιές, ερεθίσματα σε ανάπηρα μέλη
Ολα καταληξαν σε μια λεξη…
Στο ονομα σου


Ομως εσυ στις πληγες αλατι εριξες
Τη πλατη μου γυρισες
Αχ ποτε σου δεν ενιωσες


Ο πονος διαχυτος σαν μια θαλασσα
Τον πατο της τον αγκιξα
Φιλιες επιασα με καρχαριες

Καλυτερες μου φιλες οι Ερηνιες


Για σενα τους μιλησα
Εκδικηση ορκιστηκαν
Γοργονες την ομορφια σου ζηλεψαν
Για την αγνοια σου σε μισησαν
Η αγαπη μου εκει σκορπισμενη διπλα στον υφαλο
Αμεθυστος θησαυρος περιμενοντας να βρεθει
Απ’την αγνοτητα και τη λαμψη του τρομαξες
Ετρεξες γρηγορα καπου να κρυφτεις


Αναδυομενος απο τη δικια σου ασπλαχνια
Τουλαχιστο κατι κερδισα, μια ανοσια
Το ονομα σου δεν θυμιζει πλεον αγαπη
Μοναχα αυτη που ειχε ο Σωκρατης
Η οψη της θαλασσας δεν ειναι μαυρη κ βαθια

Μαναχα φερνει στο νου καλοκαιρι και χαρα 


Lyrics by Chris. L

0 comments:

Post a Comment

 
TOP