Πάντα θα σε
περιμένω, όπου και να πας
Στα ταξίδια σου
μου ‘φερνες άγγελους να με προσέχουν
Στην οποιανδήποτε
αδυναμία, πίσω σε μένα να σε φέρουν
Κι έτσι ο χρόνος
μου αργά κυλούσε
Το μυαλό μου
συνεχώς, εσένα αποζητούσε.
Τα βράδυ μου
λουζόμουν μ ‘όνειρα κόκκινα
Προσπάθησα να με
πείσω πως δεν είχα πρόβλημα
Άπλυτα
συναισθήματα, έχω ακόμα φορεμένα
Θυμάμαι αυτά που
σου χω δώσει και τα χεις χαμένα
Το πηγάδι σκέψεών
μου αρρωσταίνει
Ένα κοπάδι
αγγέλων απομένει.
Όλοι να μιλάνε
για την δικιά σου απουσία
Κι ακόμα να
πιστεύω στην χρυσή σου την αξία
Τον εαυτό μου απ’
το κορμί μου τώρα σκίζω
Ξεπεσμένους
αγγέλους, εωσφόρους να φροντίζω
Δεν υπάρχει πλέον
νόημα
Ας τρέφονται με
την σάρκα μου μόνιμα.
Chris L.

0 comments:
Post a Comment