.Βαδίζω και σταματάω. Χαμογελάω. Σε κρατάω στα χέρια μου.
Σε νανουρίζω..Παίρνω μια κιμωλία και αρχίζω να χαράσσω στο χώμα τον κύκλο σου.
.Φτάνω στα μισά και η κιμωλία κόβεται.
.Ο κύκλος δεν θα ολοκληρωθεί ποτέ.
.Το χώμα βρέχεται. Βρέχεται από το δάκρυ μου.
.Όμως πρόλαβα να σε δω βασιλιά στα μάτια μου.
.Ήθελα ο κύκλος σου να κλείσει.
.Ύστερα να κλείσω τα μάτια μου, μα πριν εσύ σφαλίσεις τα δικά σου.
.Θρηνώ. Θρηνώ και ο ουρανός κατάμαυρος εγίνει.
.Παίρνω την κιμωλία.... την βάζω στην τσέπη μου,
.Με το χέρι σκουπίζω το δάκρυ... και συνεχίζω.....
Petros Michael
0 comments:
Post a Comment