ελέω κρίσης το
κάπνισμα κατάντησε συνήθεια που ξεκινά απ' τα ψαλιδιστά δάχτυλα και τελειώνει,
σβήνει και καταλήγει πάλι σ' αυτά.
ελέω κρίσης
διαπίστωσα με πάσα αμεσότητα- και σχεδόν ιδιοψυχωσικά- το ευεργετικό του
ροκανίσματος των νυχιών, απόρροια της ασβεστούχας τους συνθέσεως,
ελέω κρίσης, ο
ιδρώτας (όχι ο κρύος) δεν αποτελεί ύβρη σε καμία αισθητική όψη και άποψη αλλά
εκείνος ο ίδιος ο υποβολέας των σεξουαλικών ορμέμφυτων
ελέω κρίσης
απεφάσισα να σου κλέψω- και ας συνήθισες να μου χαρίζεις, παρά την τόση μου
παθητικότητα-εκείνα τα δύο σταυρωτά φιλιά της καληνύχτα που τόσο τα λησμόνησα. Mα
πού, καμία ανταπόκριση...μονάχα κρίση
Γιάννης Νεοφύτου.

0 comments:
Post a Comment