Σαν από πλήθος αγαπώ να ερωτεύομαι
και μακιγιάρω την ασκηήμια μου με δόσεις
με κάποιο όνειρο φτηνιάρικο βολεύομαι
και παζαρεύω τη τιμή του στις εκπτώσεις.
Ψάχνω τον ήλιο μα οι κουρτίνες μου τον έκρυψαν
στην εποχή των παγετώνων, της πλυμμήρας
αλλάζω ρότα, κι όμως δες με πως κατέληξα
άξιο τέκνο της ανάξιας μου μοίρας.
Κι έτσι κρασώνω το νερό μου και το γεύομαι
βαριά τρεκλίζοντας στο κέφι έχω έρθει
μα όσο το πίνω άλλο τόσο που νοθεύομαι
καταναλώνω ως την ύστερη μου μέθη.
Θεατρινίζω. Τον εαυτό μου υποδύομαι
σ'αυτού του δράματος η πράξη η τελευταία
από θιασάρχης σε κομπάρσο αναδεικνύομαι
τα φώτα σβήνουν της σκηνής. πέφτει η αυλαία...
Φάνης Κρίγκος
και μακιγιάρω την ασκηήμια μου με δόσεις
με κάποιο όνειρο φτηνιάρικο βολεύομαι
και παζαρεύω τη τιμή του στις εκπτώσεις.
Ψάχνω τον ήλιο μα οι κουρτίνες μου τον έκρυψαν
στην εποχή των παγετώνων, της πλυμμήρας
αλλάζω ρότα, κι όμως δες με πως κατέληξα
άξιο τέκνο της ανάξιας μου μοίρας.
Κι έτσι κρασώνω το νερό μου και το γεύομαι
βαριά τρεκλίζοντας στο κέφι έχω έρθει
μα όσο το πίνω άλλο τόσο που νοθεύομαι
καταναλώνω ως την ύστερη μου μέθη.
Θεατρινίζω. Τον εαυτό μου υποδύομαι
σ'αυτού του δράματος η πράξη η τελευταία
από θιασάρχης σε κομπάρσο αναδεικνύομαι
τα φώτα σβήνουν της σκηνής. πέφτει η αυλαία...
Φάνης Κρίγκος

0 comments:
Post a Comment