Ο χρόνος είχε σταματήσει
Απ’ τον εαυτό μου χώρισα,
τ’ αστέρι μου είχε σβήσει.
Από τις σκέψεις μου αποκόπηκα,
Η μόνη μου έγνοια ήσουν εσύ
Γιατί δεν είσαι εδώ;
Δεν μπορώ να κοιμηθώ.
Από την ώρα που μπήκες μέσα μου
Αμέσως είχα μεθύσει,
Είχε μουδιάσει το μυαλό
Ο πόνος είχε σβήσει.
Στην όψη σου έχω ριγήσει
Έμμονη παραίσθηση,
Στο αίμα μου είχες κυλήσει
Ήσουνα η έκτη αίσθηση.
Στο δέρμα μου εισχώρησες
Δεν θέλω να σ’ αφήσω.
Σε σένα βρήκα μάτια μου
Κάτι επιτέλους για να ζήσω.
Ξένος μέσα σε γνωστούς
Την πορεία μου χάραξες εσύ.
Εσύ με καταλαβαίνεις καλύτερα απ’ αυτούς
Ακόμα μια εν ψυχρό εκτέλεση.
Στο κουτάλι που κρατάω
Κοιτάω μια μορφή,
Μια έκφραση ζητάω
Με νίκησε μια ζάλη τοξική.
Chris L.
Πολύ καλό
ReplyDelete