Μια κόρη επαντρεύτηκεν, περίπου στα δεκάξη
τζαι τα φτερά της άνοιξε,ψηλά για να πετάξει.
Μα κάποιοι εθελήσασιν,να κόψουν τα φτερά της
τζ' έναν σταυρόν ασήκωτον,να κουβαλά μιτά της.
Τα όνειρα που έχτισεν, ούλλα εγκρεμιστήκαν
τζαι μέσα εις τα σπλάχνα της, φαρμάτζια επλαστήκαν.
Αγάπην έδωκεν πολλήν, μ' αγάπην δεν επήρεν
εγίνην πέτρα το φιλίν, τζαι νεπαμόν δεν ήβρεν.
Ο πόνος έμπηκε βαθκειά, μέσα εις την ψυσιήν της
εδάκρυσεν τζ' η Παναγιά, με μίαν προσευκήν της.
Η Παναγιά εβούρκωσεν,τζαι στου μμαθκιού την άκρην
αμέσως ανεφάνηκεν,ένα μεγάλον δάκρυν.
Το δάκρυν έππεσεν χαμαί, τζαι' γίνηκεν λυχνάριν
τζ' αμέσως ήβρεν νεπαμόν, με του Θεού τη χάριν.
Γονατιστά ευκαριστώ, μπροστά στο' κονοστάσιν
στην Παναγιάν τζαι τον Χριστόν, είπεν πριχού να πνάσει.
Lyrics By Χριστάκης Κυπριανού
τζαι τα φτερά της άνοιξε,ψηλά για να πετάξει.
Μα κάποιοι εθελήσασιν,να κόψουν τα φτερά της
τζ' έναν σταυρόν ασήκωτον,να κουβαλά μιτά της.
Τα όνειρα που έχτισεν, ούλλα εγκρεμιστήκαν
τζαι μέσα εις τα σπλάχνα της, φαρμάτζια επλαστήκαν.
Αγάπην έδωκεν πολλήν, μ' αγάπην δεν επήρεν
εγίνην πέτρα το φιλίν, τζαι νεπαμόν δεν ήβρεν.
Ο πόνος έμπηκε βαθκειά, μέσα εις την ψυσιήν της
εδάκρυσεν τζ' η Παναγιά, με μίαν προσευκήν της.
Η Παναγιά εβούρκωσεν,τζαι στου μμαθκιού την άκρην
αμέσως ανεφάνηκεν,ένα μεγάλον δάκρυν.
Το δάκρυν έππεσεν χαμαί, τζαι' γίνηκεν λυχνάριν
τζ' αμέσως ήβρεν νεπαμόν, με του Θεού τη χάριν.
Γονατιστά ευκαριστώ, μπροστά στο' κονοστάσιν
στην Παναγιάν τζαι τον Χριστόν, είπεν πριχού να πνάσει.
Lyrics By Χριστάκης Κυπριανού
.jpg)
0 comments:
Post a Comment