Έξω στο δρόμο περπάτησα ψες,
πήγε καιρός λίγο να ξεσκάσω
για να φύγει η ζάλη και το stress
απ'τη ρουτίνα να αποδράσω
Να χαλαρώσω λίγο να σκεφτώ
τη νύχτα ωραία να περάσω
στο πρώτο Bar να μπώ να ξεχαστώ
και τους θλιμμένους να κεράσω
Μα η διάθεση μου είχε χαθεί
απ'αυτά που είδα χθές το βράδυ
Αυτή η πόλη έχει καταστραφεί
Αυτή η πόλη πεθαίνει στο σκοτάδι
Ένας άστεγος χάμο παρέα μ'ενα σκυλλί
μια κιθάρα παίζει για να ζεσταθεί
τραγουδάει... άδικη ζωή.... άδικη ζωή
και λίγα ψιλά ζητάει με ντροπή
Αφήνω κι εγώ, και κάποιοι περαστικοί...
Που βρίζουν το Θεό, δεν τους αδικώ
Μέσα στο πάρκο ένας τύπος σκυφτός
τέτοια ώρα για χρόνια στο ίδιο παγκάκι
κάθεται μονάχος καπνίζει σκεφτικός
τι να σκέφτεται άραγε κι αυτός
Ιστορίες ακούω, από μικρός
πως πάντα ρωτούσε τον ουρανό
Πως γίναμε έτσι
Προχωράω πιο κάτω, σε μια γωνιά
ένας μετανάστης για δουλειά με ρωτάει
να τον βοηθήσω δακρισμένος ζητά
λέει έχει γυναίκα, παιδιά και πεινά
Συγνώμη του λέω και προχωράω μπροστά
Η καρδιά μου θα σπάσει
Στο βάθος βλέπω μια κοπέλλα γλυκιά
με σκισμένα ρούχα να μου χαμογελά
και γω με θλίψη χαμηλώνω τη ματιά
Στον πρώτο τυχόντα, ότι έχει θα δώσει
για όσα όσα, για μία δόση
Πως γίναμε έτσι
Σε μια βεράντα ένας παππούς
αναμνήσεις λέει στο εγγόνι του
θυμάται πως ήταν η ζωή παλιά
Αθώος κόσμος, καλή καρδιά
λίγο χρήμα, ανθρωπιά
Το εγγόνι του κλέει και αυτός μέσα του λέει
Πως γίναμε έτσι
Πως γίναμε έτσι
Πως γίναμε έτσι
Δυο γνωστοί μου πιο κάτω, μοιράζουν βρησιές,
μοιράζουν γροθιές
Για ένα Goal χαμένο στον αγώνα προψές
για κάποιους αγνώστους που πληρώνουν αυτοί
Αξία τους δώσαν υπερβολική
Άλλα απόψε δεν αντέχω να δω
μπαίνω στο Bar, πέρνω ένα ποτό
Ανάβω ένα τσιγάρο, σιγοτραγουδώ
Πως γίναμε έτσι
Τελιώνω το ποτό ξεκινάω για το σπίτι
απ'το πάρκο περνώ νεκρική σιγή
λίγο αίμα ξερό μονάχα στο παγκάκι
Άγνωστε φίλε στο καλό
...φίλε στο καλό
Έξω στο δρόμο περπάτησα ψες
για να φύγει η ζάλη και το Stress,
να χαλαρώσω λίγο να σκεφτώ
πήγε καιρός λίγο να ξεσκάσω
για να φύγει η ζάλη και το stress
απ'τη ρουτίνα να αποδράσω
Να χαλαρώσω λίγο να σκεφτώ
τη νύχτα ωραία να περάσω
στο πρώτο Bar να μπώ να ξεχαστώ
και τους θλιμμένους να κεράσω
Μα η διάθεση μου είχε χαθεί
απ'αυτά που είδα χθές το βράδυ
Αυτή η πόλη έχει καταστραφεί
Αυτή η πόλη πεθαίνει στο σκοτάδι
Ένας άστεγος χάμο παρέα μ'ενα σκυλλί
μια κιθάρα παίζει για να ζεσταθεί
τραγουδάει... άδικη ζωή.... άδικη ζωή
και λίγα ψιλά ζητάει με ντροπή
Αφήνω κι εγώ, και κάποιοι περαστικοί...
Που βρίζουν το Θεό, δεν τους αδικώ
Μέσα στο πάρκο ένας τύπος σκυφτός
τέτοια ώρα για χρόνια στο ίδιο παγκάκι
κάθεται μονάχος καπνίζει σκεφτικός
τι να σκέφτεται άραγε κι αυτός
Ιστορίες ακούω, από μικρός
πως πάντα ρωτούσε τον ουρανό
Πως γίναμε έτσι
Προχωράω πιο κάτω, σε μια γωνιά
ένας μετανάστης για δουλειά με ρωτάει
να τον βοηθήσω δακρισμένος ζητά
λέει έχει γυναίκα, παιδιά και πεινά
Συγνώμη του λέω και προχωράω μπροστά
Η καρδιά μου θα σπάσει
Στο βάθος βλέπω μια κοπέλλα γλυκιά
με σκισμένα ρούχα να μου χαμογελά
και γω με θλίψη χαμηλώνω τη ματιά
Στον πρώτο τυχόντα, ότι έχει θα δώσει
για όσα όσα, για μία δόση
Πως γίναμε έτσι
Σε μια βεράντα ένας παππούς
αναμνήσεις λέει στο εγγόνι του
θυμάται πως ήταν η ζωή παλιά
Αθώος κόσμος, καλή καρδιά
λίγο χρήμα, ανθρωπιά
Το εγγόνι του κλέει και αυτός μέσα του λέει
Πως γίναμε έτσι
Πως γίναμε έτσι
Πως γίναμε έτσι
Δυο γνωστοί μου πιο κάτω, μοιράζουν βρησιές,
μοιράζουν γροθιές
Για ένα Goal χαμένο στον αγώνα προψές
για κάποιους αγνώστους που πληρώνουν αυτοί
Αξία τους δώσαν υπερβολική
Άλλα απόψε δεν αντέχω να δω
μπαίνω στο Bar, πέρνω ένα ποτό
Ανάβω ένα τσιγάρο, σιγοτραγουδώ
Πως γίναμε έτσι
Τελιώνω το ποτό ξεκινάω για το σπίτι
απ'το πάρκο περνώ νεκρική σιγή
λίγο αίμα ξερό μονάχα στο παγκάκι
Άγνωστε φίλε στο καλό
...φίλε στο καλό
Έξω στο δρόμο περπάτησα ψες
για να φύγει η ζάλη και το Stress,
να χαλαρώσω λίγο να σκεφτώ
Lyrics by Tony.D
06.07.11
06.07.11
Studio Recording Coming Soon*****
That terrible mood of depression of whether it's any good or not is what is known as The Artist's Reward.Ernest Hemingway

0 comments:
Post a Comment