Loading...

(P)Μαύρος Ήλιος - Chris. L

Όταν την ψύχρα μου νιώσεις
Όταν τις αισθήσεις σου χάσεις
Όταν σκούξεις από τις γροθιές στο στομάχι
Σαν μωρό, παιδί κλάψεις
Το σκοτάδι γύρω σου απολαύσεις
Μόνο τότε το πόσο θα καταλάβεις

Γιατί είμαι φυλακισμένος;
Κάποτε ελπίζω να το μάθω
Για τις αμαρτές μου δεν νομίζω
Όμως τώρα νιώθω να έχω το θάρρος
Να βουτήξω και ας πνιγώ
Αιχμάλωτους δεν πέρνω, διόλου έλεος

Στην πόλη που συχνάζουν οι τρελοί
Θα’θελα να πάω εκεί
Τους αποφεύγουν γιατί είναι «ελλειπής»
Δεν το βλέπεις ότι είναι αγνοί;
Κλείσε τα μάτια σου και βγες απ΄το κορμί σου
Μόνο τότε το πόσο θα καταλάβεις

Κάθε μέρα λυγίζω όλο και περισσότερο
Απομακρύνομαι περισσότερο από τον ήλιο
Δύο μαύροι κύκλοι ξεχωρίζουν
Εκεί που υψώνομαι να νιώσω
Τη ζέστη που περικλίει ένα χάδι
Μάλλον άλλο ένα χαστούκι θα΄ναι

Ο άγγελος που δεν μπορεί να πετάξει ψηλά
Σε χρυσή φυλακή με κομμένα τα φτερά
Νοσταλγεί τις μέρες που μπορούσε να αγγίξει τ’αστέρια
Μα τελικά το άξιζαν πραγματικά;
Πέτρες είναι που αντανακλούν το φώς αλλουνού

Κάλπικοι μικροί ήλιοι


Lyrics by Chris. L

0 comments:

Post a Comment

 
TOP