Loading...

(Τ)Το κλουβί - Στάλω. Τ

Η ζωή της είχε χρώμα, για την ακρίβεια όχι ένα, πολλά. Σε κάθε στιγμή, σε κάθε ανάμνηση, σε κάθε συναίσθημα έδινε και χρώμα διαφορετικό, πολλές φορές τα μπέρδευε κιόλας και έφτιαχνε δικές της αποχρώσεις. Λάτρευε τις αντιθέσεις. Μαύρα ρούχα με κόκκινο κραγιόν και κόκκινα αξεσουάρ, άσπρο με μπλε, καφέ με κίτρινο. Όλα τα χρώματα με όλους τους πιθανούς συνδυασμούς. Όλα απλά και όμως τα έκανε να δείχνουν τόσο μαγικά ταιριασμένα. Σιχαινόταν την μονοτονία και το έδειχνε σε κάθε ευκαιρία. Της άρεσε η ελευθερία. Στα αισθήματα, στην σκέψη, στην πράξη, στα θέλω, σε όλα. Ήταν ατίθαση. Σαν ένα πανέμορφο άλογο που τρέχει γιατί κανείς δεν μπορεί να το αναγκάσει να κάνει το οτιδήποτε, δεν υποτάσσεται, μονάχα υποχωρεί όταν το ζητάς με το σωστό τρόπο. Τα όνειρα της, τις ελπίδες, τα θέλω της, τα άφηνε να τριγυρνούν ελεύθερα στον κόσμο μα ήξερε πως όταν θα τα χρειαστεί θα τα βρει στην καρδιά της. Μια μέρα κάποιος της χάρισε ένα κλουβί με πεταλούδες. Κάθε πεταλούδα σε εκείνο το κλουβί είχε σκοπό να την πληγώσει. Δεν δείλιασε το πήρε, ήταν πια ικανή να αντιμετωπίσει τα πάντα. Τις κοιτούσε επί ώρες μέχρι που κατάλαβε πως κάθε πεταλούδα σε τούτο το κλουβί ήταν και μια κακιά στιγμή της ζωής της

Στάλω. Τ

0 comments:

Post a Comment

 
TOP